Duikervaringen

  • Vislijnen

    Datum: 
    vrijdag, 17 oktober, 2014 - 12:15
    Duikverhaal: 

    De laatste tijd heb ik zeer regel matig aan de linkerkant van de plas gedoken en kom er met zeer grote regelmaat verloren vislijn tegen. Dit zijn over het algemeen karper lijnen en soms heel erg lang. In de laatste 4 duiken heb ik 23 verloren lijnen verzameld inclusief haak en meestal met het lood er nog aan.
    Tijdens de duik op 17/10/2014 kwam ik samen met mijn buddy een dode karper tegen die ruim 2m boven de bodem hing aan jawel een verloren lijn. Deze karper heeft zich waarschijnlijk dood gezwommen door planten enz te verzamelen met de meters lange lijn die deze achter zich aan sleepte.
    Ik heb thuis de lijnen eens langs elkaar gelegd en van alle 23 lijnen zijn er maar 2 anders dan de rest dus zijn zeer waarschijnlijk door 1 visser verloren, en wie weet hoeveel er nog meer liggen of hoeveel dooie karpers ze al hebben veroorzaakt.
    Misschien heeft iemand een idee hoe we dit kunnen verminderen ik weet dat het onverstandig is aan lijnen te gaan trekken als je niet weet of er aan de andere kant nog een visser zit maar vaak kun je dit makkelijk vaststellen als je kijkt hoe de lijn erbij ligt (gespannen of slap)
    Ik ga in ieder geval even kijken als er vissers zitten en als ik er 1 zie die vist met de lijn die ik veel heb verzameld zal ik hem vertellen hoeveel schade deze veroorzaken en misschien vervangt hij/zij zijn lijn wel door een betere die niet zomaar breekt en daardoor minder schade (dode vis) veroorzaakt

  • Duik 520, fotopunten fotograferen voor Project Baseline Nionplas

    Datum: 
    maandag, 21 april, 2014 - 09:15
    Duikverhaal: 

    Duik 520 (Nionplas, zondag 20-4-2014, 9.22u)

    Een lang weekend, daar moet ruimte in zijn om even een duik te maken. Het wordt de zondagochtend, want zaterdag zijn we een dagje naar Zeeland geweest met het gezin en de maandag zal in het teken staan van de opa’s en oma’s.

    Dit keer geen duik in Zeeland, want in het paasweekend ga je mij daar niet snel vinden. File rijden en duiken is niet mijn ding, bovendien had ik nog een “opdracht” te vervullen. Een paar weken geleden ben ik namelijk met Twan en Berend op pad geweest in de Nionplas om zogenaamde “foto observatie punten” uit te zetten voor Project Baseline Nionplas. We hebben toen tijdelijke paaltjes van pvc weg gezet. De definitieve Project Baseline bordjes zijn een week later gezet door Twan en zijn team. Op Koningsdag zal er bij DC de Aalscholvers een presentatie worden gegeven over Project Baseline Nionplas en dan is het natuurlijk wel zo mooi als die mooie bordjes getoond kunnen worden.

    Ik besluit daarom om lekker op tijd te gaan duiken op zondagochtend, om de eventuele paasdrukte voor te zijn en optimaal van de condities onderwater te kunnen genieten. Op de parkeerplaats staan een paar Belgische duikers, maar die moeten nog te water. Mooi, dat heb ik goed gepland dus!
    Even kijk ik vanaf de steiger naar het water en dat ziet er echt ontzettend goed uit! Dat wordt in ieder geval genieten van goed zicht dus.

    Het weer is prima, geen wind en de zon begint ook een beetje door te komen, ondanks de toch wat dikke bewolking. Mijn spullen zijn snel aangetrokken en in mijn eentje wandel ik naar de instap om mijn solo fotoduik te beginnen. Ik heb nu alle tijd en rust om de juiste foto’s te maken en er liggen nog geen andere duikers in het water! That’s the way I like it!

    Bij de steiger stap ik in het water. Ik heb mijn vinnen nog maar net aan, als ik word aangesproken door een jonge visser. Hij vroeg me of ik wel eens karpers zie en ik antwoord hem dat ik die nog maar 2x gezien heb en ook maar heel even, omdat ze zo schichtig zijn. Daarna vraagt hij aan me tot hoever “wij duikers” gaan en ik wijs hem ongeveer het einde van de meest gebruikelijke duikroute. Hij meldt erbij dat hij geen zin in ruzie heeft en dat hij daarom even kwam overleggen. Het kan dus prima, goed overleg tussen vissers en duikers! Zo zie ik dat graag.

    Ik duik onder en zet koers richting het eerste fotopunt, de stalen buis. Het zicht is super goed, ik kan een heel groot gebied overzien en waan mezelf in een aquarium….zonder vissen dan wel. Leven kan ik niet bespeuren, behalve een klein vrij zwemmend wormpje en af en toe wat mosseltjes. Normaal vergeet ik het altijd, maar vandaag had ik een helder moment om ook eens wat te filmen. Dus ik zet de camera op filmen en duik mooi rustig verder.

    Genietend van het goede zicht kom ik vrij snel bij mijn eerste van zes bestemmingen aan, de stalen buis. Mijn positie kies is zodanig dat ik het onderwerp mooi in beeld krijg, samen met het bordje en zoveel mogelijk van het water erboven. Ondanks het goede zicht, zit er wel wat stof of alg in het water wat grof verdeeld is, het doet me wat denken aan de algenbloei in Zeeland. Ik moet dus goed opletten met de stand van mijn flitsers.

    Onder de boom vind ik mijn tweede bestemming, een aantal veenblokken. Vanaf hier installeer ik me zo dat ik richting de boom kijk en ook hier maak ik de nodige plaatjes. Ik kijk steeds rond of ik vissen zie zwemmen, maar helaas zie ik niets. Op mijn gemak duik ik richting bestemming nummer drie, de boomstronk die je na de omgevallen boom tegen komt. Het ritueel herhaalt zich en ik duik weer verder.

    Bij fotopunten nummers vier en vijf zie ik ineens een grote tak verticaal in het zand steken op zo’n 9m diepte en hij reikt nog een flink eind omhoog. Als ik goed kijk, zie ik dat het om een flinke tak gaat die onderste boven nog half in het water drijft. Mooi gezicht zo en ik maak ook wat foto’s. Deze tak zal binnenkort wel naar de bodem zinken gok ik, prima ondergrond voor de mosseltjes. Tegen een van de veenblokken hier zie ik nog een kleinere tak liggen en ik ga even kijken. Uiteindelijk kom ik uit op 11meter diepte en ook hier is het zicht nog goed, maar de watertemperatuur is wel gekelderd van 12 naar 7 graden en dat voelt dan relatief gezien aan als ijswater!

    Na fotopunten vier en vijf op de foto te hebben gezet, ga ik op zoek naar fotopunt nummer zes. Deze is bewust tussen de beplanting op de noordhelling gezet, maar ik wist niet goed meer hoever ik daarvoor door moest duiken. Gelukkig zijn de bordjes spierwit en zie je vrij snel staan. Het duurde even, maar uiteindelijk vond ik hem terug al weer een stuk dieper in de waterplanten verscholen. Ook hier maak ik mijn foto’s en dan is het tijd om terug te gaan, ik heb al weer bijna een uur gedoken. Helemaal terug gaan was ik niet van plan, dus ik zou er ergens langs de kant weer uit klimmen.

    Het laatste stuk wilde ik gezien de luchtvoorraad maar lekker langs de rietkraag duiken, daar vind je meestal wel wat leuks. Ik zie een meerkoetje op een nest zitten en er zwemt een meerkoetje boven mijn hoofd voorbij. Helaas net te ver weg voor wat foto’s. Ineens zie ik een wel heel vreemde kleur in het riet, een goudgele schim schiet weg en ik geloof mijn ogen niet. Het is een karper soort die voor mij als leek wel erg veel weg heeft van een goudkarper of misschien wel een koi. Het dier zit net te ver weg in het riet, maar ik kan hem uiteindelijk toch redelijk benaderen. Echt schichtig is hij niet meer en dus kan ik hem toch nog even fotograferen. Als ik niet met een foto boven kom, gaat niemand me geloven dacht ik nog. Een topfoto is het niet geworden door al dat dode riet er voor, maar het bewijs is geleverd!

    Verder laat ik het dier met rust en maak de duik af en zoek een goede plaats om er uit te gaan. Ik maak nog een paar half-half foto’s, maar daar moet ik me toch nog eens wat meer in verdiepen. Want het is erg lastig merk ik wel.

    Na zo’n 70 minuten kom ik het water uit en heb een tevreden gevoel. Alle foto’s die ik wilde maken, heb ik gemaakt en ondanks dat ik maar 1 vis gezien heb deze duik was het wel meteen een zeer mooie vis!

    Max. diepte 11.3m, temp. 12gr.C., zicht 6m, duikduur 70min.

    Foto: 
  • Duik 512

    Datum: 
    zondag, 23 maart, 2014 - 11:30
    Duikverhaal: 

    Duik 512 (Nionplas, zondag 23-3-2014, 11.30u)

    Een zondagochtend zonder kinderen in huis, dat vraagt om een duik! Dit keer in mijn achtertuin, de Nionplas. Ik had met Twan van den Hout een duik gepland, na wat e-mails heen en weer over een nieuw op te zetten onderdeel van Project Baseline Nionplas.

    Project Baseline Nionplas is een project wat medio 2013 nieuw leven is ingeblazen en opgepakt is door een team van duikers, de projectmanager Twan van den Hout had mij gevraagd om mee te denken over zogenaamde “fotopunten” met als doel in de loop der tijd de eventuele wijzigingen in deze zoetwaterplas vast te kunnen leggen. Ik had mijzelf in 2013 opgegeven als vrijwilliger om een bijdrage te leveren in de vorm van fotomateriaal. Dit soort initiatieven steun ik erg graag, want op het geeft een mooie combinatie om met je hobby ook iets nuttigs te kunnen doen.

    Twan en 2 voor hem bekende mededuikers waren al op de parkeerplaats aanwezig, naast wat andere duikers voor open water opleidingen. Het seizoen is dus duidelijk al weer begonnen. Ik maakte even kennis met Berend en Marius en bespraken kort wat de doelen van Project Baseline zijn en hoe wij dat konden toepassen in de Nionplas. Na wat ideeën gewisseld te hebben zijn we op ons gemak onze sets gaan opbouwen om vervolgens met zijn 3-en te water te gaan. De vierde duiker moest helaas aan de kant blijven, aangezien hij wat spullen thuis had laten liggen. Goh…waar heb ik dat toch eerder gehoord?

    We gingen op de gebruikelijke plaats te water, bij het steigertje dus, en doken rechtsom. We zouden vandaag een ondiepe duik maken, omdat de zogenaamde fotopunten niet te diep hoeven te staan. Op zo’n 3m begonnen we de duik en al snel had ik een paar padden in het oog. Met mijn lamp seinde ik Twan en Berend om ook even te komen kijken. Kort genoten we van dit dappere padden duo en doken we weer verder. 

    Het eerste object wat een voor de hand liggend foto object kan zijn is natuurlijk de metalen buis. Dat ding ligt er al jaren en zal ook nog wel wat jaartjes mee gaan. Ik seinde Twan om hier het eerste PVC paaltje in de grond de drukken, want die paaltjes moesten als tijdelijke markering dienen. Definitieve paaltjes worden later gemaakte en zo weten we de fotopunten de volgende keer ook goed terug te vinden. Ik maakte een foto van de buis zonder paaltje en eentje met plaatje, gewoon ter registratie. 

    Mijn lenskeuze was niet helemaal optimaal. Ik ging maar uit van een soort standaard (28mm obv full-frame), maar dat werkte niet helemaal lekker om er nu de groothoekfoto’s mee te nemen. Het zicht was wel oke, maar echt super was het niet en er zat dus teveel stof in het water om mooie heldere foto’s te nemen. Jammer, maar goed…dit keer mogen de foto’s dan ook best wat meer functioneel zijn, dan prettig om naar te kijken. Even een knop om in mijn hoofd, want eigenlijk is dit niet de kwaliteit die ik wil leveren.

    We doken onder de omgevallen boom door en gingen linksom met de bocht van de plas mee in de richting van de veenformaties. Bij een van de eerste veenblokjes plaatsten we het volgende paaltje en een aantal meter verder bij een nog karakteristieke formatie nog 1. Na wederom een aantal meter plaatsten we er nog 1 op een helling met alleen wat begroeiing. “Goed idee Twan, die vinden we nooit meer terug als de boel gaat groeien”…dacht ik nog. Aan de andere kant is het wel een mooie plek, dus we zien wel.

    Opeens zag ik een bekende vorm, duidelijk het silhouet van een snoek. Toen ik nog eens goed keek, zag ik meteen dat het hier om de grootste snoek van de plas gaat. Een die ik in het najaar van 2012 zelfs met een duimstok op de foto heb kunnen zetten om te bewijzen dat het dier meer dan 1 meter lang is. Mooi gezicht dus, maar helaas liet hij zich niet lang zien. Ik kon hem wel nog net aan Twan laten zien, maar of Berend hem ook gezien heeft, weet ik echt niet. 

    We draaiden om en Twan maakte het gebaar van een boomstronk…ja echt, zo’n gebaar bestaat! Ik begreep immers meteen wat hij bedoelde. Deze boomstronk staat ten noorden van de omgevallen boom en dus wist ik welke hij bedoelde. Bij deze boomstronk drukten we tussen de steentjes weer een PVC paaltje en doken verder. Onder de omgevallen boom werd het laatste paaltje geslagen, ook daar liggen 3 veenblokken die goed herkenbaar zijn. Ik maakte wat foto’s van Twan terwijl hij het plaatje in de grond duwde, helaas werd het niet wat ik wilde. Volgende keer gaat toch weer de groothoeklens of fisheyelens op de camera! Gelukkig filmde Twan wat met de GO-PRO, dus wellicht heeft hij ook nog leuke filmpbeelden van de duik.

    Na zo’n 70 minuten kwamen we weer dicht bij de instap en ook hier genoten we weer even van wat padden. Ik maakte nog snel wat foto’s van deze diertjes en toen was het tijd om uit het water te gaan. Na een uur en een kwartier duiktijd staken we onze hoofde weer boven bij de steiger. Mooi duikje na zo’n 3 maanden hier niet te hebben gedoken. Ik ga binnenkort toch maar weer eens terug, lekker op mijn gemak en in mijn eentje padden fotograferen!

    Nagenietend van de duik en onder het genot van een bakkie koffie van Twan, praatten we nog wat na waren we tevreden over de missie van vandaag. Hoe het verder gaat lopen moeten we nog even bekijken, maar dat komt wel goed met zo’n projectmanager!!

    Max. diepte 6.5m, temp. 8gr.C., zicht 2-3m, duikduur 75min. — met Twan van den Hout en Berend Swiersema bij Nionplas.

    Foto: 
  • Zichtmeting en onderwaterplanten

    Datum: 
    zondag, 19 januari, 2014 - 10:30
    Duikverhaal: 

    Voor vandaag stond een duikje gepland in de Nionplas. Op het laatste moment beslist dat ik mee zou gaan met een aantal duikers. Zij wilde hun nieuwe droogpak uitproberen en drooghandschoenen testen. Berend en Hans waren er ook. Ik ben samen met hun gaan duiken en de gehele duik aan Project Baseline Nionplas gewijd.

    Eerst hebben we weer de zichtmetingen uitgevoerd op 3 m, 6 m, 9 m, 12 m, en 15 meter. Je zou haast gaan denken dat we er bedreven in raken want het ging vrij vlot. We hadden besloten om daarna door te gaan naar wat dieper water op zoek naar waterplanten.

    De lijnen die we tussen de meetpunten hebben aangelegd zijn bijna helemaal overwoekerd met draadwier.Tot aan het meetpunt op 12 meter.

    Op 18 meter diepte kwamen we nog steeds planten tegen. Ook zaten er hele scholen kleine visjes bij deze planten. Nadat we nog wat verder zijn gegaan kwamen we op 20 meter alweer planten tegen. Het waren flinke "struiken". Ook hier zaten talloze vissen bij de planten. Het gaat waarschijnlijk om Smalle waterpest (Elodea nuttallii) maar dit moeten we nog verifiëren bij een deskundige. Dit gaat zeker nog een vervolg krijgen...

    Foto: 
  • Vislijn geruimd

    Datum: 
    zondag, 12 januari, 2014 - 11:15
    Duikverhaal: 

    Vanmorgen op pad gegaan met Mark Holtmann. Aan de waterkant hebben we overlegd wat we wilde gaan doen voor Project Baseline. We besloten om een zichtmeting te gaan uitvoeren en daarna onze duik voort te zetten op zoek naar planten op wat grotere diepte. Als we nog tijd over zouden hebben zouden we nog kijken of het idee wat we hebben voor een fotopunt in de Nionplas geschikt is.

    Vanwege het koude weer had ik een extra laagje onderkleding aangetrokken. Dit heb ik geweten tijdens de zichtmeting bij het meetpunt op 3 meter. Ik kon met moeite achteruit manouvreren. Tot overmaat van ramp was ik ook nog te laat met ontluchten van het droogpak. Resultaat: ik lag 2 meter hoger dan het meetpunt. Nadat de boel weer was hersteld en de meting uitgevoerd gingen we onderweg naar het 6 meter punt.

    Mark spotte een vislijn die over onze lijnen hing. Ik ben even gaan kijken waar de lijn vandaan kwam. Dit was echter buiten het zicht van Mark. We besloten om de lijn te gaan volgen en hem op te ruimen. We zwommen weg langs het bureau met de computer langs over en onder wat lijnen tot uiteindelijk rond de 7.5 meter. Daar zat de lijne in wat wier. Begonnen met inrollen van de lijn en weer terug langs onze meetpunten. De lijn ging nog verder....

    Kregen kramp in de vingers van het vasthouden van het bolletje vislijn. Ondertussen waren we al 0:45 uur onderweg en werd het langzaam aan frisser. Watertemperatuur is ongeveer 5°C. Uiteindelijk ging de lijn omhoog en kwamen we uit langs de riet kraag. Hier hing hij een paar keer omhoog gehouden door wat rietstengels. In totaal zo'n 150 meter vislijn opgerold....

    We besloten om de zichtmeting niet verder af te maken vanwege de temperatuur. Volgende keer beter.....

    Voor de duik had ik nog wat foto's gemaakt van de Nionplas en de omgeving.

    Foto: 
  • Duikje Nionplas

    Datum: 
    zondag, 1 december, 2013 - 11:00
    Duikverhaal: 

    Afgelopen zondag 1 december werd op een mooie zondagochtend afgesproken met een aantal enthousiaste duikers om een lekker duikje te maken in de Nionplas. Twan had met Maquel afgesproken om nog wat tips te geven over het duiken met een droogpak. De andere vier duikers (Richard, Hans, Twan E en Martin) spraken af om een zichtmeting te doen en wat videobeelden te maken van de metingen en het onderwaterleven. De zichtmetingen gingen voorspoedig en zicht was redelijk stabiel rond de 4 meter tot een diepte van ca. 12 meter. Vanaf 12 meter diepte verstoorde een melkachtige wolk het zicht volledig. Ook de temperatuur was redelijk constant rond de 8 graden celsius. Het onderwaterleven hebben we helaas niet gezien vandaag.

    Foto: 
  • Vrije duik Nionplas 1 december 2013

    Datum: 
    zondag, 1 december, 2013 - 11:00
    Duikverhaal: 

    Vanmorgen een "relaxt" duikje gemaakt in de Nionplas met 3 teams (Twan en Maquel, Martin en Twan, Hans en Richard). Twan en Maquel hebben een lekker duikje gemaakt om te oefenen met Maquel zijn nieuwe droogpak. Martin, Twan, Hans en ik hebben de zichtmetingen gedaan op 3m, 6m, 9m,12m en in mindere mate ook op 15m. Martin heeft ook stukjes gefilmd en op de terugweg hebben we de lijn vanaf meetpunt 6m terug naar het platform gevolgd en een opstijging gemaakt vanaf het platform. Er was weinig leven onderwater te vinden (alleen wat andere duikers, want ondanks de temperatuur was het druk met duikers). Heren bedankt voor de duik!